Kamień Pomorski - atrakcje turystyczne

Kamień Pomorski atrakcje

Nazwa miasta Kamień Pomorski pochodzi od potężnego głazu narzutowego, leżącego w wodach Zalewu Kamieńskiego przy północnym brzegu pobliskiej Wyspy Chrząszczewskiej. Głaz, zwany „królewskim”, ma 20 m w obwodzie; wznosi się ponad lustro wody na wysokość ok. 3 m. Przetransportowany został przez lodowiec plejstoceński z terenów Skandynawii przed ok. 10 tys. lat. Określenie „królewski” nawiązuje do legendarnego wydarzenia z 1121 roku, kiedy to być może z tego właśnie miejsca władca Polski - Bolesław Krzywousty dokonał przeglądu floty pomorskiej.

Kamień Pomorski - atrakcje turystyczneKamień pomorski - Katedra

fot. mat. prasowe

Atrakcje turystyczna Kamienia Pomorskiego

Katedra
Po przeniesieniu w 1175 roku stolicy biskupstwa pomorskiego ze zniszczonego najazdami duńskimi Wolina do Kamienia rezydujący tu książę Kazimierz I ufundował kościół katedralny oraz kapitułę. Katedrę zbudowano na planie krzyża łacińskiego. Za materiał budowlany posłużyła cegła; wyjątek stanowi północna ściana transeptu i znajdujący się tam romański portal wykonany z granitowej kostki. Do 1385 r. wzniesiono w stylu gotyckim trójnawowy korpus katedry; od strony zachodniej dostawiono wieżę, która jednak nie zachowała się do czasów współczesnych. Obecna, zastępując wielokrotnie przebudowywane wcześniejsze konstrukcje, pochodzi z roku 1934. Pod koniec XV wieku katedra otrzymała wspaniały, zachowany do dziś ołtarz główny w kształcie tryptyku. Z tego samego okresu pochodzą znajdujące się w prezbiterium rzeźby św. Jana Chrzciciela i  św. Jana Ewangelisty, dębowe stalle oraz krucyfiks, umieszczony nad kratą przy wejściu do prezbiterium.

Skarbiec katedralny
Pomieszczenia skarbca wybudowano w połowie XIV wieku nad wschodnim skrzydłem krużganków, otaczających wirydarz. W 4 gotyckich salach pierwotnie znajdowało się skryptorium. W późniejszym okresie zaczęto gromadzić tu sakralne dzieła sztuki. Podczas II wojny światowej ze względów bezpieczeństwa wyposażenie skarbca wywieziono do majątku von Flemmingów w Benicach, skąd w marcu 1945 roku zostało ewakuowane przed nacierającą armią radziecką. Wg relacji naocznych świadków zostało ono zniszczone w okolicach Parłówka. Obecnie w pomieszczeniach skarbca znajduje się Muzeum Katedralne. Obejrzeć tu można cynowe naczynia, kielichy mszalne, futerał na mitrę biskupią z I poł. XVI wieku oraz gotyckie rzeźby sakralne.

Dwór Kurii Biskupiej
Pochodzący z XIV wieku, nazywany jest pałacem biskupim. Z dokumentów wynika, że w XIV-XVII wieku służył jako siedziba kurii biskupiej. Charakterystycznymi elementami pałacu biskupiego są renesansowy szczyt od strony północnej, XVI-wieczny wykusz na ścianie bocznej zachodniej, należący do najlepszych dzieł tego rodzaju architektury na Pomorzu oraz trójbiegowa klatka schodowa wewnątrz budynku.


Kościół Najświętszej Marii Panny
Zbudowany w północno-wschodniej części dawnego grodu. Jego pierwowzorem był kościół grodowy ufundowany przez Ottona biskupa Bambergu w okresie jego misji chrystianizacyjnej w 1124 roku. Po zniszczeniach w XVII wieku kościół przebudowano. Obecny kształt pochodzi z 1753 roku. Jest budowlą salową z trójbocznym zamknięciem od wschodu i wieżą od zachodu. Wieżę zwieńczono charakterystyczną dla baroku podwójną latarnią i hełmem.